Για πάντα δικός σου

Σ΄αγαπάω για όλα αυτά που ποτέ δε θα έχω κοντά σου..
Για τη ζωή που ποτέ δε θα ζήσω πλάι σου..
Για όλα εκείνα τα πρωινά που ξυπνάω χώρια σου και για όλα εκείνα τα βράδυα που κοιμάμαι χωρίς την αγκαλιά σου..
Για όλα εκείνα τα φιλιά που δε μου δίνεις..Για την αγκαλιά που μου κλείνεις.....
Για τα δάκρυα που δε στερεύουν.. για την καρδιά που πονάει..Απλά σ΄αγαπάω για όλα εκείνα που ποτέ δε θα μάθεις...!

Σ' αγαπώ!

Σ' αγαπώ!

Είναι τόσο απλό,

είναι απλά δυο λέξεις

είναι κάτι που θέλω να σου πω,

μα δεν ξέρω αν θ' αντέξεις.

Ούτε ένα βιβλίο σκέψεων

δεν ξέρω αν θα φθάσει

για να εκφράσει τόσα πολλά

όσο αυτή η φράση.

Είναι απλό, τόσο απλό

μα τόσα αισθήματα από πίσω

τίποτε άλλο δεν μπορώ να σκεφτώ,

για να μπορέσω να σε πείσω.

Ότι αυτά που αισθάνομαι

μου έχουν γεμίσει την καρδιά

Ότι μαζί σου χάνομαι

Σε κάθε σου ματιά.

Μα τώρα έφτασε η στιγμή,

η στιγμή για να στο πω.

Καρδούλα μου, αστέρι μου, φατσούλα

Σ ' ΑΓΑΠΩ.

ΕΓΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΛΩΣΑ......

ΕΓΩ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΛΩΣΑ......
ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ..ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΑΝΑΣΑ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΟΥ..
Η ΦΩΝΗ ΔΡΑΠΕΤΕΥΕΙ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ,Κ ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ..ΦΕΥΓΕΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ..
ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ ΑΡΑΓΕ;ΣΟΥ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΚΑΛΑ ΕΚΕΙ ;
Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΑ...ΨΑΧΝΩ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΣΤΑ ΣΟΚΑΚΙΑ..ΕΦΥΓΕΣ Κ ΦΥΓΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ....ΣΕ ΘΕΛΩ ΑΚΟΜΑ....

Mου λείπεις αφάνταστα

Απόψε, στέρεψαν οι σκέψεις μου,
το μολύβι άξυστο και το χαρτί μου άδειο.

Απόψε, το βλέμμα μου καρφωμένο στο άπειρο
και μια μαύρη σιωπή με σκουντάει.

Απόψε, όλα τόσο βουβά και νεκρά
η φωτογραφία σου μόνο ξύπνιο με κρατάει.

Απόψε, η μουσική μ' αφήνει απαρηγόρητο
και η κιθάρα μου στεγνή από νότες.

Απόψε, το μυαλό μου κολλημένο σε σένα
και τα δάκρυα θολώνουν τα μάτια μου...

Απόψε, μου λείπεις αφάνταστα,
απόψε, σε σκέφτομαι συνέχεια.

Απόψε, τα πάντα θυμίζουν εσένα,
απόψε, ναι απόψε, θα 'κανα τα πάντα για να 'μουν κοντά σου.

Αν μ' αγαπάς

Αν μ' αγαπάς έλα κοντά μου
μη μένεις μόνο στα όνειρά μου,
αν μ' αγαπάς έλα να ζήσω
κι απ' τα φιλιά σου να ξεψυχήσω.

Αν μ' αγαπάς μη με αφήνεις
μόνος να ζω μες στην οδύνη,
δώσε μου το γέλιο τη ευτυχία,
δώσε μου αγάπη και ηρεμία.

Κράτα το χέρι να μη λυγίσω
το παρελθόν μου να το σβήσω,
να σβήσω αγάπη τις πληγές μου
να έρθει άνοιξη στις καταχνιές μου

Ένας Φίλος σε Σένα

Έχω έναν φίλο

που μ¨ αγαπάει αληθινά

Από τη μέρα που σε βρήκα

σε ζητώ παντοτινά.

Με κράτησες σφιχτά

τις ώρες που πονούσα

Με πήρες αγκαλιά

στιγμές που σε ζητούσα.

Στιγμές με βρήκαν μόνο

με φίλους τα κενά

Μου έδιωξες τον πόνο

μου έδωσες χαρά.

Έχω έναν φίλο

Που μ΄ αγαπάει αληθινά.

Το Σ'αγαπώ λέξη φτωχή

Είναι η ψυχή μου γεμάτη
απ΄το χρώμα τον ματιών σου
τις μέρες μου με λόγια αγάπης
στην καρδιά μου τις στολίζεις..
είναι ο κόσμος ο δικός μου
αντικατοπτρισμός μες
σε δυό χάντρες θάλασσα
κ εσύ για μένα είσαι τα πάντα...
κ όσο κ αν ψάχνω
όσα υπάρχουν στην καρδιά
σε λόγια να χωρέσω
δεν βρίσκω λέξη αντάξια καμιά...
ποιά λέξη να αντέξει
τόσα συναισθήματα...?
ποια λόγια ποιητών
το μέτρο της αγάπης μου
έτσι απλά να σου το δείξει..?
ακόμα κ το Σ'αγαπώ
λέξη φτωχή μου μοιάζει...
ποιά ζυγαριά και πιό σταθμό
τριαντάφυλλα συναισθημάτων
είναι ικανή να τα μετρήσει...
πόσο μικρό είναι το Σ'αγαπώ
πόσο μεγάλη είναι η αγάπη
πόσο μικρή είμαι κ εγώ
πόσο ΄΄μεγάλη'' φαντάζω
μέσα στα μάτια τα δικά σου...

Το πέταγμα

Πόσο αλήθεια, ο πόνος στην καρδιά μου έχει φωλιάσει
κι' ενα μου δάκρυ δε λέει να βγει
να τρέξει μέσ' των ματιών την άκρη, τη λευτεριά να βρει
δε λέει αυτό το καρδιοκτύπι μου, που' ναι σαν όνειρο
σαν το πετούμενο, σε οριζόντων άκρη, να χαθεί
σ' ονειρεμένα μέρη να βρεθεί
και να κοιτάξει από ψηλά ολόκληρο τον κόσμο
να βρει αυτό π' αλήθεια, μια ολόκληρη ζωή αναζητεί
εκεί στ' αεροδρόμιο του πόνου μένει
και μια ζωή, για τα ταξίδια που' χει φανταστεί να κάνει, ομιλεί
κι' φαντασία του οργιάζει, μα πουθενά δεν οδηγεί
και σαν τυφλός μέσ' το σκοτάδι ζει
κι' λαιμητόμος του, είναι η ίδια του η πράξη
η ίδια του η μοναχική ζωή

Σαν Παλίρροια Ανοιξιάτικου Έρωτα..

Στις μικρές της νύχτας ώρες,
Τότε που οι σιγαλιές,
σμίγουν με της φωτιάς το τριζοβόλημα
και ταξιδεύουν τα όνειρα,
και θεριέυουν οι καϋμοί
και ψιχάλες γίνονται τα δάκρυα
διαπερνώντας την ψυχή της άνοιξης
εκεί ξεκίνησα ένα μικρό ταξίδι..

Εκεί,
μέσα στην τόση ομορφιά,
που τις προσδοκίες μου αλλοτρίωνε
και των φτωχών μου συνειρμών
μεγένθυνε τις απώλειες,
εκεί,
ένα βράδυ του Νοέμβρη
φύτεψα ένα μικρό όνειρο..

Έχτισα στον κορμό του
τις αδυναμίες της ψυχής μου..
Στις ανεκπλήρωτες επιθυμίες,
φύλλα πρώϊμα βλάστησαν
και οι προσδοκίες μου νοτίστικαν
σαν παλίρροια ανοιξιάτικου έρωτα..

Τότε,
οι γκρίζες στάχτες έγιναν ευχές,
η θλίψη έγινε τραγούδι γέννησης
και οι χτίστες του κόσμου
έπιασαν πάλι τις αξίνες..

Ένα μικρό περαστικό αστέρι στάθηκε
και απλώνοντας την γλυκιά του θαμπάδα
μέχρι τα πέρατα της πλάσης,
σου χαμογέλασε....

Σε Ζητώ

Σε ζητώ στου μυαλού μου τα δάση...
σε ζητώ στου κορμιού μου τον ίσκιο!
Μες στο πλήθος θαρρώ σ'έχω χάσει!
Στην καρδιά σου μια θέση δε βρίσκω!

Σε ζητώ μες σε νότες χαμένες,
σε σκοπούς ξεχασμένους στο χρόνο.
Μα σε βρίσκω σε θάλασσες ξένες
και τις άδειες μου νύχτες πληγώνω!

Σε ζητώ στις παλαίστρες του δρόμου...
μου 'χες πει:"Η ζωή 'ναι μια πάλη,
μια στιγμή μοναξιάς εκτός νόμου,
ένα λάθος, μια αγάπη μεγάλη!"

Πού να είσαι;δε βρίσκω την άκρη!
Θα 'θελα μια στιγμή να σ'αγγιξω,
να σου πιω απ'τα μάτια το δάκρυ
και τους φόβους σου όλους να πνίξω!

Κι αν τα χέρια απλώνω στ'αστέρια
κι αν πετώ σαν πουλί,δε σε φτάνω!
Έχεις φύγει για άλλα λημέρια...
Σε ζητώ!Κι αν σ'αγγίξω...σε χάνω!

Όλο μ'αφήνεις να σ'αφήσω

Αγάπης φως της γης ταξίδια
Μαύρα παράξενα παιχνίδια
Στο φως του ήλιου θ'ακουμπήσω
Το καλοκαίρι να μυρίσω
Μ'άσπρο πανί θα ταξιδέψω
Μικρό κορίτσι θα σε κλέψω
Όσο αγαπάω μένω πίσω
Κι όλο μ'αφήνεις να σ'αφήσω...