Πάθος

Ω! Τα μάτια σου, τα μάτια σου
που όλο χρώματ' αλλάζουν,
με γητεύουν τα μάτια σου
και βαθειά με σπαράζουν.

Μέσ' στα χέρια-τα χέρια σου
τα γερά, τ' ατσαλένια,
τρεμουλιάζουν τα χέρια μου
σαν πουλιά λαβωμένα!

Και το σώμα, το σώμα σου,
νευρικό κι αντρειωμένο,
-πώς το λυώνει το σώμα μου
το βαριά κουρασμένο