Δε θα δαρκυσω πια για'σενα

Τοσα δακρυα χαμενα για σενα ναι και μονο
καθε λεξη, καθε χαδι μου προκαλουσε πονο.

Τοσα γιατι και τοσα ισως
ισως με γεμιζαν μισος,
ισως σ'αγαπω ακομα
και σου'χω τη ψυχη στο στομα.

Διερωτιεμε που και που αν εισαι εδω ή εισαι αλλου
αν δεν υπαρχεις στην καρδια μου και εισαι μονο μες το νου.

Αν ολα αυτα ειναι ενα ψεμα
ή εχω γεννηθει για'σενα
ποτε μου δε θα μαθω
ψυχη μου σου το υπογραφω.

Ετσι λενε ολοι πως ειναι η αγαπη
στην αρχη χαμογελα αλλα μετα γυρνα την πλατη.

Ομως ηρθε ο καιρος να ανοιξω τα φτερα μου
να κανω κατι στι ζωη που να το λεει η καρδια μου,
το αποφασισα απου χθες και απο σημερα θα αρχισω
απο'δω και στο εξης για σενα δε θα δακρυσω.

Βρε πως αλλαξαν οι καιροι ηρθαν τα κατω πανω
πρωτη φορα δαρκυζω για κατι που χανω.

Σ'αγαπησα πραγματικα οσο τιποτα αλλο
εφτασα και σε σημειο που να υπερβαλλω,
πολλες φορες νομιζω εχασα τον εαυτο μου
για να κερδισω εσενα εχασα και το μυαλο μου.

Σε καποιο τρελαδικο θα πανε να με κλεισουν
φιλοι και γνωστοι δε θα μου ξαναμιλισουν.

Δε στα λεω ολα αυτα γιατι το'χω μετανιωσει
ποτε δε θα μετανιωσω για οσα σου'χω δωσει,
απλα νιωθω την αναγκη να στα'πω ολ'αυτα
πως χανεις εναν ανθρωπο που σ'αγαπα.

Νομιζω ηρθε η ωρα να ανοιξω τα φτερα μου
πανε χρονια τωρα που ζω κατω απ'τη σκια μου,
το αποφασισα απο χθες και απο σημερα θα αρχισω
απο'δω και στο εξης για σενα δε θα δακρυσω...

Αφιερωμένο στη Μαρία απ'τον Ταξιδιώτη Χωρίς Προορισμό που κάτι νιώθει για'κείνη...